Kategorie
Depresja

Depresja maniakalna

Każdy człowiek miewa w swoim życiu lepszy i gorszy okres. Czasami mamy wrażenie, że cały świat jest przeciw nam, z kolei innym razem mamy siłę, aby przenosić góry. W przypadku depresji maniakalnej, określanej jako choroba dwubiegunowa szczytowe nastroje chorego są dużo bardziej intensywne niż normalnie.
Depresja maniakalna charakteryzuje się pojawianiem naprzemiennie okresów depresji (przygnębienie, ospałość) z okresami manii (silne pobudzenie i ponadnormalna aktywność). Objawy choroby mogą zupełnie zaburzyć życie człowieka i sprawić, że może czuć się wyobcowany ze swojego otoczenia. Depresja maniakalna dezorganizuje codzienne obowiązki, pracę, szkołę, zakłóca relacje z najbliższymi.
Depresję maniakalną można leczyć, chociaż wielu chorych nie potrafi rozpoznać prawidłowo jej pierwszych  objawów. W początkowym stadium choroba jest łatwa do wyleczenia, jednak jeśli zbagatelizujemy ją może się rozwijać.

Objawy depresji maniakalnej

Objawem depresji maniakalnej są radykalne, następujące w krótkich odstępach czasowych, ekstremalne zmiany nastroju u chorego. Cierpiący na depresję maniakalną szybko zmienia swoje reakcje myślenia i zachowania, przez co traci dużo energii, dlatego też nieustannie czuje się wyczerpany fizycznie i psychicznie.
Okresy złego lub dobrego nastroju trwają kilka tygodni, a nawet miesięcy. W odróżnieniu od naturalnych zmian nastroju u zdrowego człowieka w przypadku tej choroby osoba ta ma tak ogromne zmiany nastroju, że nie potrafi niekiedy wykonać nawet prostych czynności.
Epizod maniakalny w depresji może spowodować podjęcie przez chorego radykalnych decyzji, np. o rezygnacji z dobrego stanowiska pracy lub zaciągnięciu ogromnej pożyczki. Takie bezmyślne kroki są wówczas wynikiem rozpaczy i niechęci do własnej osoby.

Co prawda każdy epizod charakteryzuje się innymi symptomami, to można wyodrębnić najczęstsze objawy depresji maniakalnej:

  • drażliwość
  • zakłócenia snu
  • brak energii
  • przewlekłe zmęczenie
  • zmienny apetyt i wahania wagi ciała
  • zniechęcenie, poczucie winy, uczucie pustki
  • kłopoty z koncentracją
  • kłopoty z pamięcią
  • smutek, uczucie beznadziei
  • myśli lub próby samobójcze

Pierwszy epizod maniakalny występuje u chorego w wieku młodzieńczym lub w początkowym okresie dorosłości. Niestety objawy depresji maniakalnej rzadko są prawidłowo rozpoznane. Najczęściej są pomijane z powodu ich mylącego charakteru. Jeżeli jednak lekarz rozpozna chorobę i szybko podejmie leczenie, pacjent ma szansę, aby prowadzić w zupełności normalne życie.

Oblicza zaburzeń depresyjno-maniakalnych

Mania

W tej fazie choroby człowiek ma wzmożony przypływ energii. Jest kreatywny, pozytywnie nastawiony do życia, często wpada w euforię. Osoby będące w manii nie potrzebują snu, są nadpobudliwi, czują, że mają nadprzyrodzoną siłę i mogą wszystko. Mają wysokie poczucie własnej wartości.
W okresie manii chorzy są całkowicie lekkomyślni, mogą oddać się hazardowi, wydawać ogromne pieniądze, podejmować nieprzemyślane decyzje. Wydaje im się, że wszystko będzie szło po ich myśli.

Hipomania

Jest łagodniejszą postacią manii. W tej fazie chory odczuwa euforię, ogromną energię, jest kreatywny, ale potrafi też nad sobą zapanować. Ludzie odczuwający hipomanię kontrolują swoje zachowania, dzięki czemu nie tracą kontaktu z otaczającym światem.

Depresja

Jest podobna do zwykłej depresji, jednak istnieją pewne różnice między epizodem depresyjnym w depresji maniakalnej, a depresją jednobiegunową. Prawidłowe rozpoznanie epizodu depresyjnego jest bardzo istotne przy podejmowaniu leczenia.

Epizod mieszany

Faza ta charakteryzuje się występowaniem wszystkich symptomów manii, hipomanii oraz depresji jednocześnie.

Dodaj komentarz